O miłości można opowiadać i wyrażać ją na tysiące sposobów. Powstały na jej temat niezliczone ilości piosenek, utworów literackich, dzieł sztuki. Przedstawiono w nich miłość w taki sposób, że nieraz wzruszaliśmy się do łez. Powiedziano już o niej wszystko, ale nie sama historia ma znaczenie, tylko sposób w jaki jest opowiadana. Nikt, jak dotąd, według mnie, nie zrobił tego lepiej niż turecki pisarz, laureat literackiej Nagrody Nobla, Orhan Pamuk w książce “Muzeum niewinności”.

Akcja rozpoczyna się w Stambule w latach siedemdziesiątych. Bohaterem powieści jest Kemal, 30-letni biznesmen pochodzący z zamożnej tureckiej rodziny. Jego narzeczoną jest Sibel, córka emerytowanego ambasadora, która studiowała w Sorbonie. Planują wkrótce wydać wielkie przyjęcie zaręczynowe. Jednak w międzyczasie Kemal spotyka swoją daleką krewną Fusun, która pracuje jako ekspedientka w jednym z butików z europejskimi towarami i szaleńczo się w niej zakochuje, z wzajemnością. Kochankowie potajemnie spotykają się w zakurzonej garsonierze wypełnionej starymi przedmiotami i wpsomnieniami. Po hucznych zaręczynach Kemala i Sibel, Fusun znika, a  kiedy ponownie spotykają się po długim czasie Fusun jest już żoną kogoś innego. Kemal, nadal obsesyjnie zakochany w dziewczynie zostaje przyjacielem rodziny; by być bliżej miłości swojego życia, codziennie przez osiem lat odwiedza swoją ukochaną w domu, w któym ta mieszka razem z rodzicami i mężem. Podczas każdej wizyty Kemal zabiera ze sobą jakąś rzecz, która przypomina mu o Fusun. Przedmioty kolekcjonowane przez lata tworzą Muzeum Niewinnośći znajdujące się w Stambule.

Pamuk w tej książce zabiera nas także na wycieczkę po Stambule lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Czasy dyktatury wojskowej, powszechnej cenzury, rozwijającego się w szalonym tempie tureckiego przemysłu filmowego są wsaniałym tłem dla mistrzowsko opisanej hisotrii wielkiej, obsesyjnej, jakże trudnej miłości. Autor genialnie ukazuje obraz społeczeństwa, życie i obyczaje w ówczesnej Turcji. Młode pokolenie rozdarte pomiędzy wschodem a zachodem. Z jednej strony pokazuje znajomych z kręgu Kemala i Sibel, którzy starają się naśladować zachodni, europejski styl życia, natomiast z drugiej strony pokazuje, że jednak obyczaje panujące w islamskich krajach wciąż silnie oddziłują na społeczeństwo , mają ogromny wpływ na styl życia, sposób myslenia i postrzegania świata.

Orhan Pamuk już w latach dziewiędziesiątych stworzył koncepcję powieści i muzeum jednocześnie.  Ksiązka ukazała się w 2008 roku, natomiast muzeum zostało otwarte w 2012. Muzeum Niewinności podzielone jest, zgdonie z ksiązką, na 83 rozdziały. Każdy rozdział to osbona gablota z przedmiotami opisanymi w każdym z nich. Bilet kosztuje około 7 euro, natomiast jeżeli przyniesiesz ze sobą książkę to jest ona traktowana jako bilet wstępu. Dostajesz pieczątkę w specjalnie wyznaczonym w książce miesjcu. O tutaj:

Muzeum Niewinności to podróż, w którą warto wyruszyć. Podróż sentymentalna, pełna przepięknych wspomnień ukrytych zarówno w gdzieś na ulicach Stambułu, w restauracjach, barach, kawiarniach, a także we wszytkich przedmiotach kolekcjonowanych przez lata. Filiżanki, zdjecia, artykuły z gazet, bilety, przedmioty codziennego użytku, spinki, ozdoby, figurki, butelki po lekarstwach, wody kolońskie, pędzle do golenia, 4213 niedopałków po papierosach opowiadają nie tylko historię zakazanej, obsesynnej, tragicznej miłości, której chyba każdy z nas chociaż raz w życiu doświadczył, ale również świetnie oddają klimat tamtejszego okresu i dają obraz codziennego życia w Stambule w drugiej połowie XX wieku.

W kameralnym Muzeum Niewinności panuje niesamowity, magiczny nastrój, który w sprawia, że jesteś jak zaczarowany i przenosisz się w czasie o kilkadziesiąt lat wstecz i przeżywasz niezapomnianą przygodę, do której, uwielbiasz powracać tak często jak do ulubionej książki.

4 komentarze

Dodaj komentarz