„Po południu 29 maja 1453 roku Sułtan wkroczył do długo pożądanego miasta. Jadąc na bialym koniu ruszył w kierunku alei śmierci.(…)Według relacji jednego z weneckich obserwatorów: ‚krew płynęła po mieście niczym krople wody deszczowej spływają rynną po gwałtownej burzy i trupy zarówno Turków jak i chrześcijan rzucono do morza, gdzie unosiły się jak melony wzdłuż kanału’

Takimi słowami zaczyna się książka autorstwa Philipa Mansela: „Constantinopole. City of the World’s Desire, 1453-1924

                           źródło obrazka: Wikipedia

Jeżeli jesteście miłośnikami Stambułu i interesujecie się historią Imperium Osmańskiego i jeżeli ta książka jeszcze nie wpadła Wam w ręce to bardzo Wam ją polecam. A zaczęłam ten wpis od powyższego cytatu, ponieważ dziś opowiem Wam trochę o Rumeli Hisarı, czyli osmańskiej fortecy, która została zbudowana na zlecenie Medmeda II i była częścią jego wielkiego planu podboju Konstantynopola.

Rumeli Hisarı znajduje się po europejskiej stronie Bosforu, tuż obok mostu Mehmeda Zdobywcy(drugiego Mostu Bosforskiego, to znaczy most znajduje się obok fortecy). Jako lokalizację Sułtan wybrał najwęższy punkt na Bosforze, tuż na przeciwko Anadolu Hisarı-ta z kolei została wybudowana przez sułtana Bajazyda I w 1394 roku. Dzięki obu twierdzom wojska osmańskie przejęły kontrolę nad morskim szlakiem jednocześnie odcinając Konstantynopol od dostaw przypływających od strony Morza Czarnego.

Forteca została zaprojektowana przez architekta Müslihiddina. Ma 250 metrów długości i 130 metrów szerokości. Składa się z jednej małej i trzech dużych wież oraz trzynastu małych strażnic.

Co ciekawe budowa twierdzy trwała zaledwie kilka miesięcy, od stycznia do kwietnia 1452 roku. Mehmed II zlecił nadzorowanie konstrukcji swoim trzem wezyrom. Każdy z nich był odpowiedzialny za jedną z trzech głównych wież. Według legendy, Mehmed II zapowiedział, że wyzerowie zapłacą życiem, jeśli budowa nie zostanie zakończona na czas. Nie było żadnych opóźnień.

Na pamiątkę, wieże zostały nazwane kolejno imionami wezyrów:

Wieża Halila Paszy znajduje się przy głównej bramie, tuż przy wybrzeżu, Wieża Saruca Paszy zlokalizowana jest w północno-zachodniej części, natomiast wieża Zaganos Paszy to część południowo-zachodnia Zamku.

Forteca swoją główną militarną rolę pełniła zaledwie przez rok. Po zdobyciu Konstantynopola straciła swoje strategiczne znaczenie i początkowo służyła między innymi jako punkt pobierania opłat za przepływające statki, później jako koszary, więzienie dla zagranicznych dyplomatów. W 1960 roku Rumeli Hisarı przemianowano na muzeum. Służy także jako teatr na wolnym powietrzu.

Dlaczego warto odwiedzić Rumeli Hisarı?

Myślę, że wielu turystów odpuszcza sobie wycieczkę do Rumeli Hisarı głównie dlatego, że forteca jest oddalona od najważniejszych turystycznych punktów Stambułu. Większość podziwia ją tylko z daleka podczas rejsu po Bosforze i pewnie niewielu wie jak ważną rolę odegrała w historii.

                żródło obrazka: Wikipedia

A szkoda, bo jest to zdecydowanie miejsce warte zobaczenia. Ja przyznam się, że byłam strasznie podjarana kiedy już tylko zobaczyłam z oddali wieże fortecy, nie mówiąc już o samym zwiedzaniu. Sama konstrukcja robi ogromne wrażenie i razem z Bosforem i Mostem Mehmeda Zdobywcy prezentuje się zjawiskowo. A im wyżej się wyjdzie tym piękniejsze widoki (podczas mojej wizyty pogoda była trochę kapryśna i deszczowe chmury odebrały nieco uroku pocztówkowym widokom, ale i tak było pięknie no i koniec końców nie padało).

Poza tym samo zwiedzanie i spacerowanie po Rumeli Hisarı są bardzo relaksujące, gdyż panuje tam rozkoszna cisza, jest pełno zieleni wokół, ławeczki, gdzie można usiąść i podziwiać potężną twierdzę, turkusowe wody Bosforu i azjatycką stronę miasta.

Jak dojechać?

Do Rumeli Hisarı można dojechać autobusem z Beşiktaş-linia: 25E, przystanek znajduje się zaraz obok twierdzy(nie da się tego przegapić). Można też pojechać metrem: najpierw linią M2(kierunek: Haciosman) do przystnaku Levent i tam przesiąść się na metro M6, wysiaść na ostatnim przystanku- Boğaziçi Üniversitesi i stamtąd przespacerować się do Rumeli Hisarı, z tym, że będzie to trochę długi spacer, ale jeżeli lubicie włóczyć się po Stambule tak jak ja to zdecydowanie polecam Wam opcję z metrem 🙂

źródła, z których korzystałam przy tworzeniu wpisu:

https://archnet.org/sites/1974

https://en.wikipedia.org/wiki/Rumelihisar%C4%B1

Virgina Maxxwell, Istanbul, Wyd. Lonely Planet, 8 edycja, 2015.

No Comments

Leave a Comment