Pałac Dolmabahçe swoim bogactwem, przepychem i unikalnym połączeniem architektonicznych stylów wprawia codziennie w zachwyt tysiące turystów. Prezentujący cały swój splendor nad turkusowymi wodami Bosforu, jest dziś jednym z wielu okazałych, robiących ogromne wrażenie zabytków, które pozostały po potężnym Imperium Osmańskim. Imperium,  które w czasach budowy wspaniałego Pałacu Domabahçe było już u schyłku swojego istnienia.

 

Koncepcja pałacu w tureckiej tradycji

 

Po wizycie w Pałacu Topkapı udając się na zwiedzanie kolejnej rezydencji sułtana, czyli Pałacu Dolmabahçe możemy być zaskoczeni tym jak bardzo obydwie budowle różnią się od siebie konstrukcją i stylem.

Żeby zrozumieć ideę koncepcji Pałacu Dolmabahçe, który notabene był pierwszym w Stambule pałacem w europejskim stylu, musimy trochę cofnąć się w czasie i nieco głębiej przyjrzeć się historii Imperium Osmańskiego.

Pałac Dolmabahce

 

Sułtańskie pałace budowane w okresie klasycznym oparte były na prostocie i pragmatyczności. Ma to pewien związek z historią ludów tureckich jako społeczeństwa nomadycznego. Nomadzi, zmęczeni wiecznymi długimi podróżami i ciągłą walką nie mają raczej miejsca na wyszukane i wymyślne detale w swoim życiu. Głównymi cechami, które pozwalają przetrwać ludom koczowniczym to praktyczność i pragmatyzm. Stąd też można wywnioskować, że Turcy w swojej historii nie mieli tradycji budowy bogato zdobionych i dekorowanych pałaców w zachodnim stylu.

W klasycznym okresie Imperium dla Osmanów najważniejsze były militarne zwycięstwa, podbite terytoria oraz pełny skarbiec, a w konstrukcji budynków stawiali przede wszystkim na ich funkcjonalność i pragmatyczność a nie na wygląd, wystawność i przepych.

 

I tak Pałac Topkapı  nie jest ‘pałacem” w klasycznym  tego słowa rozumieniu. Nie jest to jeden monumentalny budynek.  Jest to ogromny kompleks składający się z kilkunastu budynków, ogrodów, kiosków i pawilonów budowanych między innymi na cześć militarnych sukcesów.

 

Sułtańskie pałace w XIX wieku

 

W XIX wieku takie podejście zaczęło nieco się zmieniać. Wpływ na zmiany i inspirację zachodnim stylem spowodowane były politycznymi i kulturalnymi zmianami w tamtym czasie.

Jednym z powodów, który przyczynił się do skłaniania się w stronę zachodniego stylu były zmiany dotyczące pałacowych reguł postępowania oraz tradycji w kontekście przyjmowania zagranicznych dygnitarzy i władców. Tradycyjny Pałac Topkapı był nieadekwatny do przeprowadzania XIX wiecznych protokołów dyplomatycznych. Spoglądając z tej perspektywy Pałac Dolmabahçe był nie tylko nową siedzibą sułtanów, był także symbolem nowej ery.

 

Pałac Dolmabahce ujęcie z bliska

 

Z drugiej strony jednak polityczna i ekonomiczna potęga Imperium Osmańskiego znacznie osłabła podczas okresu Reformacji dlatego struktura monumentalnych bogatych, pełnych przepychu pałaców była swego rodzaju formą rekompensaty za utraconą potęgę. Poza tym poprzez wzniesienie tak okazałej konstrukcji próbowano udowodnić, że Imperium Osmańskie wciąż jest światową potęgą. W rzeczywistości jednak budowa Pałacu Dolmabahçe  znacznie przyczyniła się do pogorszenia sytuacji finansowej państwa (a wręcz opróżniła sułtański skarbiec), która i tak była już w opłakanym stanie.

W konstrukcji Pałacu Dolmabahçe wzorowano się na zachodnich stylach-barokowym, rokokowym oraz neoklasycznym, w które wpleciono niektóre elementy zinterpretowanej na nowo tradycyjnej osmańskiej sztuki, uzyskując dzięki temu zupełnie nowy wymiar. Z kolei jeśli chodzi funkcjonalność Pałac zachowuje cechy tradycyjnego układu tureckiego domu ze środkową salą otoczoną komnatami.

 

Pałac Domabahçe-lata budowy, powierzchnia, liczba pomieszczeń

 

Pałac Dolmabahçe znajduje się po europejskiej stronie Stambułu, tuż nad brzegiem Bosforu, w dzielnicy Beşiktaş. Został wybudowany na zlecenie sułtana Abdülmecida, a budowa pałacu trwała 13 lat,  pomiędzy 1843 a 1856.

W Pałacu znajduje się ogółem 285 pokoi, 44 sale, 68 toalet oraz 6 łaźni.

Pałac Dolmabahçe zajmuje powierzchnię 15.000m2 natomiast cały teren kompleksu to 110.000m2.

Od 1856 roku do zniesienia kalifatu w 1924 roku Pałac Dolmabahçe był siedzibą 6 sułtanów oraz ostatniego  kalifa. Byli to:

  1. Sułtan Abdülmecid (1839-1861)
  2. Sułtan Abdülaziz (1861-1876)
  3. Sułtan Murad V (1876-jedynie przez 3 miesiące)
  4. Sułtan Abdülhamid II (1876-1909)
  5. Sułtan Mehmed V Reşad (1909-1918)
  6. I ostatni sułtan Mehmed VI Vahideddin (1918-1922)
  7. Oraz ostatni kalif Abdülmecid (1922-1924).

 

Pałac w początkowym okresie Republiki Turcji

 

Po utworzeniu Republiki Turcji Pałac Dolmabahçe był używany jako Pałac Prezydencki podczas kadencji prezydenta  Mustafy Kemal Atatürka oraz prezydenta Ismeta Inönü. Prezydent Mustafa Kemal Atatürk  mieszkał w Pałacu łącznie przez 4 lata pomiędzy 1927 a 1938 rokiem. Tam pracował i tam również zmarł 10 listopada 1938 roku.

Pałac Dolmabahçe został przemianowany na muzeum w 1984 roku.

 

Pałac Dolmabahce wieczorem

 

Główny budynek składa się z parteru, piętra, poddasza i piwnicy. Natomiast jeśli chodzi o funkcjonalność podzielony jest na  jest na trzy główne części: Selamlık, czyli oficjalna sekcja Pałacu, gdzie omawiano sprawy państwowe, Harem, gdzie mieszkał sułtan  wraz z rodziną oraz część ceremonialną, gdzie odbywały się uroczystości z okazji świąt państwowych i religijnych.

Jeśli chodzi o zwiedzanie Pałacu, oprócz oficjalnej części oraz Haremu, zwiedzający mogą również odwiedzić,  Szklany Pawilon oraz Muzeum Zegarów.

 

Zwiedzanie Pałacu Dolmabahçe

 

Ogrody Dolmabahçe

 

Wpływy europejskie są wyraźnie widoczne w ogrodach Dolmabahçe. Główną cechą charakterystyczną zachodnich ogrodów są geometryczne ułożenia kwietników, posągi, wazy, ogrodowe latarnie oraz fontanna pośrodku geometrycznego ułożenia kwietników.

 

Ogrody Pałacu Dolmabahce

 

Pracownicy, którzy zajmowali się ogrodami Dolmabahçe zostali sprowadzeni z Europy. W czasach panowania sułtana Abdülmecida głównym odpowiedzialnym za dbanie o pałacowe ogrody był Niemiec Sester wraz z dwoma asystentami: Vensel oraz Munika.

Co ciekawe wiele roślin które zdobiły pałacowe ogrody zostało przywiezionych z Europy, Azji oraz Ameryki, co prawdopodobnie świadczy o tym, że celem było zebranie kolekcji najbardziej różnorodnych roślin bogatej niczym całe pałacowe wyposażenie.

 

Ogród Imperialny

 

Znajduje się między Bramą Skarbu a wejściem do Pałacu. Fontanna z figurkami łabędzi znajdująca się na środku basenu została sprowadzona z Pałacu Yıldız.

W ogrodzie znajduje się wiele egzotycznych roślin, jak na przykład Araukaria chilijska czy sosna koreańska.

 

Ogród Imperialny Pałacu Dolmabahce-fontanna Ogrody Pałacu Dolmabahce Ogród Imperialny Pałacu Dolmabahce

 

Ogród Ptaszarnia

 

Zawiera takie rośliny jak magnolia, lipa, kasztanowiec pospolity, paulownia. Ten ogród z kwietnikami ułożonymi w kształt oddzielnych wysepek zdecydowanie bardziej przypomina tradycyjny osmański ogród. Różnego rodzaju zwierzęta, które zostały przywiezione lub podarowane w okresie rządów Osmańskich były hodowane w budynku ptaszarni. Dziś możemy tam spotkać między innymi  pawie, bażanty, gołębie.

 

Ogród Ptaszarnia w Pałacu Dolmabahce Ogród Ptaszarnia w Pałacu Dolmabahce

 

Ogród Haremu

 

Ogród w kształcie litery L obejmuje całą sekcję Haremu. Pomiędzy przejściem z Ogrodu Ptaszarnia do Haremowego ogrodu znajduje się sekwoja, jedno z najdłużej żyjących gatunków drzew.

Ogród Haremu w Pałacu Dolmabahce

 

Bramy Pałacu Dolmabahçe

 

Pałac Dolmabahçe od strony Bosforu otoczony jest eleganckim odgrodzeniem, natomiast od strony lądu otaczają go wysokie murami z kilkoma bramami.

Brama Skarbu

 

Brama Skarbu w Pałacu Dolmabahce Brama Skarbu-Pałac Dolmabahce

 

Brama Imperialna

 

Brama Imperialna W Pałacu Dolmabahce

 

Brama Haremu,  Brama Matki Sułtana, Brama Bendegan, Brama Ptaszarnia.

Bramy Pałacu Dolmabahce Bramy Pałacu Dolmabahce
&nbsp’

Dodatkowo od strony wybrzeża znajduje się pięć masywnych bram.

Bramy Pałacu Dolmabahce od strony wybrzeża Bramy Pałacu Dolmabahce od strony wybrzeża

Zwiedzanie Oficjalnej części Pałacu-Selamlık

 

Selamlık, czyli oficjalna sekcja pałacu, gdzie sułtan przyjmował ambasadorów i gdzie omawiano sprawy państwowe.

 

Zaznaczam, że nie wymieniłam tutaj każdego pomieszczenia znajdującego się w tej sekcji. Skupiłam się jedynie na najważniejszych pomieszczeniach. W Pałacu nie można robić zdjęć dlatego też nie w tej części wpisu są jedynie opisy pomieszczeń.

 

Wejście do Pałacu/Sala Wejściowa

 

Punkt początkowy zwiedzania Pałacu.  Pokoje od strony wybrzeża używane były jako poczekalnie dla ambasadorów i innych zagranicznych gości, którzy oczekiwali  na audiencję u sułtana. Z kolei pokoje znajdujące się po lewej stronie Sali były przeznaczone dla wielkich Wezyrów oraz innych członków Rady.

60-ramienny żyrandol wiszący na środku Sali pochodzi z Anglii.

 

Wejście do Selamlık/ Sala Wyjściowa

 

Sala ta udekorowana jest neoklasycznymi biało lakierowanymi meblami. Słynna tkanina z Hereke została użyta zarówno jako tapicerka dla mebli, jako materiał na zasłony, także znajdujący się w tej Sali dywan o wielkości 45m2 został utkany w Hereke. Francuskie wazy znajdujące się na szafkach rozstawionych po obu stronach porcelanowego piecyka pochodzą z 1869 roku.

 

Sala Wystaw

 

W tej Sali znajdują się pałacowe oraz prywatne kolekcje między innymi serwisów obiadowych, herbacianych, kawowych, zestawy do pisania itp.

 

Kryształowe Schody (Klatka Schodowa)

 

Kryształowa klatka schodowa swoją nazwę zawdzięcza kryształowej balustradzie. Kryształowe schody oświetlone są jednym z największych żyrandoli w całym Pałacu, który został zaprojektowany oraz wyprodukowany przez angielską firmę. Sklepienie zostało wykonane ze szkła oraz żeliwa.

Tuż przy drzwiach prowadzących do Sali Süfera znajdują się kandelabry wykonane ze srebra i kości słoniowej, wyprodukowane w Londynie.  Są to prezenty od gubernatora Hidżazu Ahmeda Ratiba Paszy dla sułtana Abdülhamida II na 25 rocznicę sułtanatu.

Zegary znajdujące się na górnym piętrze to również prezent dla sułtana Adülhamida II z okazji 25 rocznicy koronacji.

 

Sala Ambasadorów

 

Jedna z najważniejszych pomieszczeń Pałacu Domabahçe. W tej Sali odbywały się oficjalne przyjęcia oraz spotkania.

Ta sala jest bardzo bogato udekorowana co jeszcze bardziej podkreśla jej znaczenie.

Salę Abasadorów oświetla jeden z największych żyrandoli w Pałacu, sufit udekorowany pozłacanymi tekturami, kominki rozstawione w czterech rogach pokryte są angielską porcelaną. Fortepian udekorowany jest w stylu Boulle, natomiast meble są w stylu rokokowyn. Dywan o rozmiarze 88m2 został wykonany w Hereke.

Poza tym w Sali znajdują się między innymi srebrny zegar przedłożony sułtanowi Abüulazizowi przez Yusufa Kamila Paszę z okazji zakończenia budowy Pałacu Çirağan. Zegar ten pełni funkcję termometru, barometru oraz kalendarza.

Na zegarze wypisane są życzenia dla sułtana:

Niech każdy moment będzie dla ciebie godziną a każda godzina setką lat”

Dwa dywany z niedźwiedzia leżące na podłodze od strony schodów to z kolei prezent od cara Rosji Mikołaja II.

Sala Ambasadorów była również miejscem, w której odbyło się pierwsze spotkanie dotyczące zmiany tureckiego alfabetu. To właśnie tutaj w 1928 roku odbyła się trzy dniowa sesja językowa z osobistym udziałem Atatürka.

 

Pokój dla gości/Poczekalnia

 

Był miejscem gdzie ambasadorzy oraz inni goście oczekiwali przed i po uroczystościach na przyjęcie przez sułtana. Pierwszy pokój był używany jako pokój wejściowy, a drugi jako poczekalnia.

W pokoju wejściowym znajdują się między innymi trzy obrazy Iwana Ajwazowskiego, pozłacana szafka z lustrem oraz dwa kryształowe kominki.

 

Pokój Przyjmowania Ambasadorów

 

Znany także pod nazwą czerwony pokój. W tym pomieszczeniu odbywały się ważne dyplomatyczne spotkanie podczas okresu reform administracyjnych. Sufit pokryty jest pozłacanymi kasetonami, pozłacane są również bogato ozdobione karnisze, a siedzenia wytapicerowane są czerwoną tkaniną z Hereke. Po obu stronach wewnętrznych drzwi ustawione są czerwone kryształowe piecyki.

 

Pokój Sułtana w Selamlık / Sala Zülvecheyn

 
W Pałacu Dolmabahçe znajdują się dwa gabinety sułtana. W oficjalnej części Selamlık oraz w  Haremie. Gabinet w Selamlık nazwany został „Zülvecheyn” co w języku arabskim oznacza „dwa fronty”. Salę tą nazwano tak ze względu na przestrzeń pomiędzy oficjalną sekcją  a Haremem.

W tej Sali sułtan na co dzień pracował, przyjmował gości, także tutaj spożywał posiłki i odpoczywał.

W tej Sali znajdują się między innymi dwa bliźniacze francuskie zegary w barokowym stylu. Na stole na środku Sali położona jest ciemnoniebieska waza z Sevres.

W tej sali odbyła się również uroczysta kolacja Atatürka z udziałem brytyjskiego monarchy Edwarda VIII.

 

Biblioteka kalifa Abdülmecida

 

Znajduje się tutaj bogata kolekcja książek w różnych językach z przewagą osmańskiej  oraz francuskiej literatury.

 

Pokój Muzyczny

 

W tym pokoju dzieci sułtana pobierały lekcje muzyki. Używany był również jako pokój gdzie sułtan odpoczywał. Pomieszczenie te zdobią między innymi neoklasyczne fotele (berżera). Na karniszu znajduje się również rzeźba ptaka, przez co czasami ten pokój nazywany jest również pokojem ptaszarnia.

 

Sułtańskie Łaźnie

 

Sułtańskie łaźnie w części Selamlık składają się z trzech połączonych ze sobą pokoi. Pierwszy-garderoba używany był zarówno do przebieralnia oraz jako pokój do odpoczynku. W pokoju znajduje się między innymi ceramiczny barokowy piecyk oraz mosiężny francuski zegar. Znajdujący się na drzwiach monogram sułtana Abdülmecida  pokryty czerwoną tkaniną, który pozwala na przejście do drugiego pokoju jest symbolem podkreślającym, że jest to wejście do prywatnej przestrzeni sułtana.

Kolejne pomieszczenie to łaźnia, w której ściany zrobione są z prześwitującego egipskiego alabastru, podłoga pokryta jest marmurem Marmara, a marmurowa umywalka posiada srebrny kran. Sufit w łaźni pokryty jest konstrukcją ze szła oraz żeliwa.

 

Sala Upamiętniająca

 

W tej Sali znajdują się oprócz  portretów sułtana Abülmecida, jego ojca sułtana Mahmuda II, sułtana Abdülaziza oraz sułtana Mehmeda V Reşada znajduje się także figura z brązu niemieckiego cesarza Wilhelma I.  Ponadto obrazy członków europejskich dynastii znajdują się na klatce schodowej, która łączy salę z piętrem poniżej.

 

Klatka Schodowa Kalifa

 

Te schody prowadzą  z Haremu do Wielkiej Sali Ceremonialnej i do Sali Wejścia/Wyjścia.  Tymi schodami sułtan po odebraniu gratulacji w Wielkiej Sali Ceremonialnej  udawał się zazwyczaj do Niebieskiej Sali w Haremie by tam przyjąć gratulacje od mieszkańców Haremu. To pomieszczenie oświetla francuski  żyrandol ozdobiony czerwonymi kryształami.

 

Wielka Sala Ceremonialna

 

Jest to chyba najbardziej okazałe i najbardziej wystawne miejsce w całym Pałacu.

W tej Sali odbywały się państwowe ceremonie, w szczególności uroczystości gratulacji z okazji świąt.

Sala ta ma około 2000m2, wysokość sklepiania ma około 36m, natomiast średnica sklepiania-25m. W Sali znajduje się 56 kolumn. Dywan z Hereke zdobiący podłogę ma 124m2.  To właśnie w tej Sali znajduje się najbardziej okazały, żyrandol. Ma 664 żarówki i waży 4.5 tony!

 

Harem

Wejście do Haremu w Pałacu Dolmabahce

Harem był miejscem, gdzie sułtan mieszkał wraz ze swoją rodziną oraz ze swoimi faworytami stąd też różnice w dekoracji pomieszczeń, które nie są aż tak bardzo wypełnione przepychem i luksusem jak w oficjalne sekcji Pałacu.  W Haremie znajduje się 10 apartamentów , w tym 8 z nich przeznaczonych  było dla żon i konkubin.

Podobnie jak w opisie oficjalnej części Pałacu wymienię tutaj jedynie najważniejsze pomieszczenia w Haremie.

 

Niebieska Sala

 

Niebieska Sala swoją nazwę zawdzięcza niebieskim zasłonom oraz niebieskiej tapicerce pokrywającej siedzenia.

W tej Sali sułtan przyjmował kobiety z Haremu. W późniejszym okresie matka sułtana w tej Sali przyjmowała także żony zagranicznych władców.

 

Sufit ozdobiony jest pozłacanymi panelami oraz obrazami reprezentującymi cztery pory roku. Dywan wykonany w europejskim stylu znajdujący się w Sali został sprowadzony z Pałacu Yılzız.

Salę oświetla francuski żyrandol oraz cztery kryształowe kandelabry z 41 lampkami.

 

Pokój Wypoczynkowy Sułtana

 

W tym pokoju sułtan nie tylko wypoczywał, ale również przyjmował członków rodziny. Ten pokój nazywany był również pokojem  z piecykiem ze względu na bogato udekorowany piecyk znajdujący się w pomieszczeniu. Ze swoimi bogatymi rzeźbami oraz kształtem przypominającym piramidę kojarzy się jako raczej element ozdobny a nie piecyk.

 

Gabinet Atatürka

 

W czasach Imperium ten pokój używany był przez pracowników skarbca jako pokój, w którym dyżurowali podczas nocnej służby.

Później pokój ten służył jako gabinet Atatürka. Urządzony jest w bardzo prosty sposób.

 

Sypialnia Atatürka

 

W tym pokoju 10 listopada 1938 roku zmarł Mustafa Kemal Atatürk. Flaga Turcji pokrywająca łóżko wyhaftowana jest srebrną nicią na satynie jedwabnej i jest to prezent odz Instytutu Olgunlaşma (instytut ten prowadzi badania związane z tradycyjnym tureckim ubiorem).

W czasach osmańskich ten pokój używany był przez sułtana jako zimowa sypialnia.

 

Łazienka Atatürka

 

Ta łazienka została wybudowana w czasach sułtana Mehmeda V(1909-1918) później przemodelowana przez kalifa Abdülmecida. Z tej łazienki korzystał równeż Atatürk.

W szklanym kredensie znajdują się leki, których używał Atatürk.

 

Różowa Sala

 

W czasach Imperium Sala ta nazywana była Salą Audiencyjną Matki Sułtana. Nazwę różowa zawdzięcza tapicerce, która pokrywa krzesła. To tutaj matka sułtana oraz żony sułtana przyjmowały specjalnych gości, również niektóre rodzinne spotkania były organizowane w tej Sali.

 

Sala Matki Sułtana/Sala Japońska

 

Nazywana Salą Japońską ze względu na znajdujące się tutaj japońskie meble, między innymi XIX-wieczne japońskie wazy, lustro w japońskim stylu, stół oraz gablota.

 

Sypialnia Matki Sułtana

 

To pomieszczenie używane było przez matkę sułtana Abdülaziza (Pertevniyal Valide Sultan).

Łózko, szafa z lustrem oraz zestaw mebli, gdzie znajdują się umywalki zostały kupione w jednym zestawie. Sypialnia udekorowana jest w stylu rokokowym.

 

Pozostałe sekcje Pałacu Dolmabahçe

 

Szklany  Pawilon

 

Z tego miejsca sułtan obserwował oficjalne parady i procesje które odbywały się poza Pałacem. Pawilon ten składa się z dwóch połączonych ze sobą sal oraz z ogrodu zimowego.

Pawilon jest bardzo bogato ozdobiony. Krzesła znajdujące się w Ceremonialnej Sali Pawilonu wytapicerowane są tkaniną z Hereke. Niebieski porcelanowy kominek ozdobiony jest figurami ptaków. Sufit udekorowany jest motywami roślinnymi, które z kolei otoczone są dekoracjami z motywami zwierząt.

 

Muzeum Zegarów

 

W tej sekcji można obejrzeć kolekcję francuskich, angielskich oraz osmańskich zegarów. (Moim  zdaniem nie jest ona tak imponująca jak kolekcja zegarów w Pałacu Topkapı).

Wejście do Muzeum Zegarów w Pałacu Dolmabahce

 

Wieża Zegarowa

 

Została wybudowana na zlecenie sułtana Adbülhamida II w latach 1890-1894. Składa się z czterech pięter i ma 32 metry wysokości.  Na pierwszym poziomie nad drzwiami ulokowany jest barometr oraz termometr.  Po jednej ze stron na pierwszym poziomie znajduje się także herb z czasów rzadów sułtana Abdülmecdia II. Zegary umieszczone są po każdej stronie Wieży na górnej fasadzie.

 

Wieża Zegarowa w Pałacu Dolmabahce Wieża Zegarowa w Pałacu Dolmabahce

 

Zwiedzanie Pałacu Dolmabahçe-cena beiltu, godziny otwarcia i przewodnik w PDF

 

Pałac Dolmabahçe otwarty jest dla zwiedzających od wtorku do niedzieli (w poniedziałki muzeum jest zamknięte) w godzinach od 09:00 do 16:00.

Co ważne, Pałac Dolmabahçe zwiedza się inaczej niż Pałac Topkapı. W Pałacu wyznaczone są specjalnie ścieżki, którymi można się poruszać. W Pałacu nie można także robić zdjęć (nad czym bardzo ubolewam).

 

Cena biletu:

  • Zwiedzanie jedynie Selamlık: 60TL
  • Zwiedzanie jedynie Haremu: 40 TL
  • Zwiedzanie wszystkich części Pałacu: 90TL (polecam zakupienie tego biletu, bo zdecydowanie warto).

Pałac Dolmabahce

Na zwiedzanie Pałacu Dolmabahçe trzeba poświęcić minimum pół dnia. Mi samo zwiedzanie zajęło około 4 godzin. Poniżej znajdziecie powyższe informacje w formie pliku PDF, który możecie ściągnąć lub wydrukować i zabrać ze sobą na wizytę w Pałacu Dolmabahçe.

 

Pałac Dolmabahçe-przewodnik w PDF

 

Można oczywiście wypożyczyć audio, które będzie bardzo pomocne podczas zwiedzania, ponieważ w Pałacu Dolmabahçe nie ma informacji z opisem poszczególnych pomieszczeń jak to ma miejsce w Pałacu Topkapı. Są tutaj jednyie wymienione nazwy pokoi i sal. Podkreślam raz jeszcze, że w tym wpisie nie opisałam każdego pomieszczenia Pałacu, skupiłam się jedynie na tych najważniejszych.

Mam jednak nadzieję, że ten wpis będzie dla Was pomocny. 

 

Bibliografia:

Dr.Ilona Baytar (red.) Dolmabahçe Palace, wyd. TBMM National Palaces, Istanbul 2015, ISBN:978-605-4700-82-0

T.Ahmet Şensılay, Dolmabahçe Palace, wyd. Duru Basım Yayın Reklamcılık ve Gıda San. Tic. Ltd.Şti., Istanbul 2007, ISBN: 978-9944-767-00-2

Ilona Baytar, Esragül Bayraktar (red.), Beylerbeyi Palace, wyd. GNAT National Palaces, Istanbul 2017, ISBN: 978-605-4700-99-8

No Comments

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.